Sunkeraid

آفــتابی

صدای آب می آید ، مگر در نهر تنهایی چه می شویند ؟

لباس لحظه ها پاک است .

میان آفتاب هشتم دی ماه

طنین برف ، نخ های تماشا ، چکه های وقت .

طراوت روی آجرهاست ، روی استخوان روز .

چه می خواهیم ؟

بخار فصل گرد واژه های ماست .

دهان گلخانهُ فکر است .

سفرهایی تو را در کوچه هاشان خواب می بینند .

ترا در قریه های دور ، مرغانی بهم تبریک می گویند .

چرا مردم نمی دانند

که لادن اتفاقی نیست ،

نمی دانند در چشمان دم جنبانک امروز برق آبهای شط دیروز است ؟

چرا مردم نمی دانند

که در گلهای ناممکن هوا سرد است ؟